Ładunki niebezpieczne a gaszenie gazem

2019-01-31

Gaszenie gazem! Powinno się o tym pamiętać podczas ładunków niebezpiecznych


Towary niebezpieczne to takie eksponaty oraz surowce, których przewożenie jest lub zabronione, lub dopuszczone wyłącznie na kryteriach ustalonych normą prawną. Mogą one występować w trzech stanach skupienia: ciekłym, stałym bądź gazowym. Potrafią wytwarzać zagrożenia chemiczne, fizyczne albo biologiczne równocześnie tworzyć ogromne niebezpieczeństwo dla ludzi, zwierząt, środowiska . 

Dla takich produktów wyznaczono precyzyjne założenia klasyfikacyjne, których wykonanie jest warunkiem oraz zarówno powinnością objęcia ich charakterystycznymi aktami prawnymi transportowymi. W takim aspektach warto wiedzieć jak kształtuje się gaszenie gazem http://dekk.pl/instalacje-gasnicze-gazowe.html.


Na podstawie stwarzanych zagrożeń, produkty szkodliwe dzielą się na 13 grup zwanych „klasami”, natomiast podział ten opiera się na wyodrębnieniu zagrożeń dominujących, których ujemne konsekwencje dla ludzi i środowiska tworzą się w niedługim czasie. Warto o tym pamiętać pod względem czynności gaszenie gazem. Fundamentalną rolą polskich aktów prawnych ( ustawy oraz rozporządzeń) jest wdrożenie wymogów technicznych do wykonywania wymagań specjalistycznych ADR do transportu krajowego oraz pokazanie stosownych władz, to jest wydziałów wyznaczonych do wykonywania badań produktów, opakowań, cystern, przeszkolenia kierowców. Polskie prawidła zostały uwarunkowane o wymagania międzynarodowe, co umożliwiło podniesienie poziomu poczucia bezpieczeństwa przewozów przez zastosowanie międzynarodowych standardów technicznych, stabilnego doskonalenia aktów prawnych, stosowanie tych samych wymagań w transporcie krajowym oraz międzynarodowym. Poczucie bezpieczeństwa ruchu drogowego ma wymiar lokalny, regionalny, krajowy oraz ponadnarodowy toteż tak niebagatelne są porozumienia międzynarodowe, jeżeli chodzi o gaszenie gazem.


Przepisy krajowe nie mogą ignorować zasady Umowy ADR o wykonaniu wymogów odnoszących się do ich systematyzacji, pakowania, oznakowania, materiału źródłowego, a także struktury oraz zaopatrzenia pojazdu. W doświadczeniu oznacza to łatwiejszą identyfikację produktów, spoisty system unormowań prawnych, a przede wszystkim przychylny system dla użytkownika ukierunkowany również na gaszenie gazem. Przewozy drogowe produktów szkodliwych w Polsce szacowane są na około 3,5 mld km rocznie. Stanowi to około 5% udziału w całości takich przewozów w UE oraz sytuuje Polskę na 6 pozycji pośród państw Unii po Niemczech, Hiszpanii, Włoszech, Francji oraz Wielkiej Brytanii. Zarówno w Polsce, jak też w pozostałych państwach UE, ponad połowę produktów tworzą surowce ciekłe zapalne przewożone na niedługich odcinkach w ruchu krajowym. Kardynalną przesłanką bezpieczeństwa jest prędkość jazdy, którą trzeba dostosować do warunków rządzących na drodze. Jeśli nawierzchnia jezdni jest negatywnej jakości oraz ładunek jest narażony na wstrząsy, szybkość pojazdu powinna być pokaźnie ograniczona. Oprócz tego, prędkość pojazdu powinna być ograniczona przed każdym wirażem, a zwłaszcza w przypadku cystern, ze względu na przemieszczanie się środka ciężkości samochodu. Porównywalnie ruszanie oraz hamowanie pojazdu z ładunkiem równocześnie powinno być łagodne. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny reagować bazy i stacje paliw ciekłych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne do transportu ropy naftowej oraz produktów naftowych i ich usytuowanie, jeżeli chodzi o gaszenie gazem. Parking, powinien być wyposażony w właściwe znaki drogowe oraz informacyjno-ostrzegawcze, sprzęt przeciwpożarowy, skrzynię zawierającą przynajmniej 1 m3 piasku oraz substancje oraz materiały neutralizujące. Jeśli parking ma ponad 4 stanowiska postojowe dla samochodów przewożących produkty szkodliwe powinien mieć nadobowiązkowo źródło wody o wydajności co najmniej 10 dm3/s albo zapas wody w ilości 100 m3 w przeciw pożarowym zbiorniku wodnym, wedle zasad określonych w przepisach odnoszących się do przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę. Przepisy określają wymagania dla stanowisk postojowych przeznaczonych dla pojazdów przewożących produkty szkodliwe. Nie powinny być one usytuowane w wgłębieniach terenu, na terenie bagnistym a także w odległości mniejszej niż 10 m od rowów, studzienek oraz urządzeń melioracyjnych, jeżeli chodzi o gaszenie gazem.


Nadobowiązkowo winny mieć odrębny, nieprzepuszczalny system odwadniania, zaopatrzony w urządzenia do zbierania oraz zobojętnienia wycieków preparatów szkodliwych. Nawierzchnia stanowiska postojowego dla samochodów przewożących produkty szkodliwe powinna być utwardzona, nienasiąkliwa a także zapobiegająca przenikaniu surowców groźnych do gruntu, urządzeń wodnych i wód. Ukształtowanie nawierzchni stanowiska postojowego dla samochodów przewożących produkty szkodliwe powinno uniemożliwiać rozprzestrzenianie się potencjalnego rozlewiska materiałów niebezpiecznych poza terenem stanowiska. Do stanowiska postojowego dla samochodów przewożących produkty szkodliwe powinien być zagwarantowany dojazd o parametrach technicznych ustalonych w odrębnych aktach prawnych dotyczących przesłanek, jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe. Wymagania opisane wyżej powinny dopuścić minimalizację skutków potencjalnego rozszczelnienia albo uwolnienia produktów szkodliwych. Nie zapominajmy o przyswojeniu kwestii dotyczących gaszenie gazem.


W tej chwili w Polsce nie ma systemowych jurystycznych rozwiązań mających na celu organizacje monitoringu transportu produktów szkodliwych. Ustawa o przewozie produktów groźnych nie uściśla ani jednego organu odpowiedzialnego w przedmiotowym zakresie. W przeszłości uprawomocniało się rozporządzenie w sprawie towarów niebezpiecznych, których przewoźnictwo drogowe podlegało obowiązkowi zgłoszenia, które przestało obowiązywać w 2012 roku. Rozporządzenie to przykazywało zgłaszanie wybranych przewozów produktów groźnych komendantom wojewódzkim Policji i Państwowej Straży Pożarnej. Unormowania prawne tyczyły tylko transportu drogowego a także produktów szkodliwych stwarzających największe zagrożenie. Omawiane rozporządzenie było jedyną próbą stworzenia systemowego rozwiązania mającego na celu zbieractwo informacji o przewozie drogowym produktów szkodliwych. Pilnowanie transportu drogowego produktów szkodliwych jest w zakresie kompetencji bez liku służb oraz instytucji w naszym kraju. Maksymalny zakres uprawnień uwarunkowany z kontrolą posiada Inspekcja Transportu Drogowego, której działalność w ciągu ostatniej dekady sprawiła sporą poprawę bezpieczeństwa przewozu produktów szkodliwych na drogach w aspekcie gaszenie gazem. Ustawodawca uściślając zakres obowiązków Inspekcji Transportu Drogowego, nie uwzględnił jednakże regulacji prawnych mających na celu realizacje zadań uwarunkowanych z monitoringiem przewozu drogowego produktów groźnych w sposób systemowy. Mimo wielu instytucji odpowiadających za przegląd przewozu drogowego produktów groźnych problem jego monitoringu jest zatem wciąż nierozwiązany. Powstaje coraz więcej inicjatyw mających na celu jego rozwiązanie zarazem w Europie jak i w Polsce.